วันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

กระเจี๊ยบ


ชื่อพื้นเมือง กระเจี๊ยบเปรี้ยว (ภาคกลาง) ส้มเก็งเค็ง (ภาคเหนือ) ส้มปู (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน) ส้มตะเลงเครง(ตาก)
ลักษณะทางพฤษศาสตร์
ลำต้น เป็นพรรณไม้พุ่มเล็ก เป็นพืชปีเดียว ลำต้นสูงประมาณ 1-2 เมตร ส่วนลำต้นและกิ่งก้านนั้นจะมีสีม่วงแดง
ใบ มีลักาณะอยู่หลายชนิด ขอบใบเว้าลึก 3 หยัก หรือเรียบตัวใบเป็นรุปเรียวแหลม สำหรับก้านของใบนั้นยาวประมาณ 5 เซนติเมตร
ดอก มีสีชมพู ตรงกลางจะมีสีเข้มกว่าส่วนนอก ดอกจะออกบริเวณง่ามใบก้านดอกจะสั้น กลีบรองดอกจะมีลักษณะเป็นปลายแหลม กลีบเลี้ยงจะแผ่ขยายติดกันออกหุ้มเมล็ดไว้ มีสีแดงเข้มหักง่าย มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 6 เซนติเมตร
ผล เป็นรูปรีปลายแหลม คล้ายลักษณะดอกบัวตูม ผลยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร ห่อหุ้มด้วยกลีบเลี้ยง
เมล็ด ส่วนในของเมล็ดรูปไตเป็นสีน้ำตาลจำนวนมาก
นิเวศวิทยา
                มีถิ่นกำหนดในประเทศมาเลเซียและประเทศอินเดีย เป็นพืชปลูกง่าย นิยมปลูกตามบ้านเรือน
การขยายพันธุ์
                ใช้เมล็ดในการขยายพันธุ์จะปลุกขึ้นได้ดีในดินที่ร่วนซุยและดินเหนียวที่อุ้มน้ำได้ดี
การนำไปใช้ประโยชน์
ด้านสมุนไพร
               ยอดและใบ ช่วยย่อยอาหาร ละลายเสมหะ ขับปัสสาวะ หล่อลื่นลำไส้เป็นยาธาตุและยาระบาย ใช้ภายนอก ตำผอกฝี ต้มชะล้างแผล
                 กลีบเลี้ยง ทำให้สดชื่น ขับปัสสาวะ ขับน้ำดี ลดไข้ แก้ไอ แก้นิ้ว แก้กระหายน้ำ
                เมล็ด ลดไขมันในเลือด บำรุงเลือด บำรุงธาตุ ขับน้ำดี ขับน้ำปัสสาวะ แก้ปัสสาวะขัดและเจ็บ
 *********************************
แหล่งที่มา สำนักจัดการป่าชุมชน กรมป่าไม้

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น